Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Εκείνο το βράδυ ούτε τα άστρα βγήκαν στον ουρανό





Κάποτε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι στο Όρος, πριν ακόμα η ανθρωπότητα μάθει τι είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν μία μικρή αδελφότητα νέων κατά βάσει μοναχών με τον Γέροντα τους, ο οποίος ήταν και αυτός σχετικά νέος. 
Μέσα σε αυτήν την αδελφότητα υπήρχε όμως και ένας μεγάλος σε ηλικία παππούλης. 
Ο παππούλης της ιστορία μας, λοιπόν, δεν έλεγε ποτέ καλημέρα και περπατούσε πάντα με κατεβασμένο το

Τί κάνω τώρα Θεέ μου; (Αληθινή Ιστορία)





Ετούτη είναι μια αληθινή ιστορία, που μας την αφηγήθηκε κάποιος που την έζησε από κοντά.
Ο άντρας και η γυναίκα ήταν πρόσφυγες από την Σμύρνη.
Ο παππούς που μας είπε γι αυτούς, τους γνώρισε στην Αθήνα.
Ήταν μόνοι, κατάμονοι, δίχως συγγενείς όπως οι περισσότεροι από τους ξεσπιτωμένους της Ανατολής. 
Ούτε παιδιά είχαν.
Δυο απλοί και πονεμένοι άνθρωποι που ποτέ δεν

Εκοιμήθη ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης





Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Εκοιμήθη σήμερα το πρωί εν κυρίω ο Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.
Ο Γέρων Αιμιλιανός (κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης) υπήρξε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας και πνευματικός πατήρ του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην

Αγιος Γέροντας Πορφύριος: Οταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε το στην Παναγία





«Αυτά πού θέλετε να πείτε στα παιδιά σας, να τα λέτε με την προσευχή σας. 
Τα παιδιά δεν ακούν με τα αυτιά μόνο όταν έρχεται η Θεία Χάρις πού τα φωτίζει, τότε ακούνε αυτά πού θέλουμε να τους πούμε.
Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήσει. 
Η προσευχή σας αυτή θα γίνει ζωογόνος πνοή, πνευματικό χάδι, πού χαϊδεύει, αγκαλιάζει, έλκει τα παιδιά»…
Ο π. Πορφύριος πίστευε στην αξία πού έχει η προσευχή για την πνευματική ζωή του ανθρώπου και

Αληθινή ιστορία: Το εισιτήριο





Το εισιτήριο το βγάλατε;

Η θέα από το δασάκι της Αρόης είναι χάρμα οφθαλμών.
Μπροστά σου χαίρεσαι τη μεγαλούπολη της Πάτρας με τον υπέροχο Ναό του Αγίου Ανδρέα που την ευλογεί και την προστατεύει… 
Και στο βάθος απλώνεται το γαλάζιο Ιόνιο που βαστάζει στα νερά του τους Αγίους των Επτανήσων.

Ένα πρωινό κατά τις 10 που καθόταν στον εξώστη του σπιτιού του διαβάζοντας την εφημερίδα κι αγνάντευε προς τη

Οι Άγιοι και οι Πατέρες είπαν... Μην απελπίζεσαι πριν το τέλος…





Κάποιοι γιορτάζουν για αυτά που άφησαν πίσω. Κάποιοι άλλοι για αυτά που έρχονται. 
Γιορτάζουν για την ονομαστική εορτή τους, για την ημέρα που ήρθαν στην ζωή.
Οι άνθρωποι θέλουν κάθε ημέρα να εορτάζουν, να χαίρονται, και γι’αυτό κάθε ημέρα προσπαθούν να εφευρίσκουν κάποια γιορτή.

Πολλές φορές όμως οι άνθρωποι παρευρίσκονται σε

Μὲ ποιὰ δύναμη; Μὲ ποιὸ ὄνομα;





Ὥρα ἐνάτη. Περίπου τρεῖς τὸ ἀπόγευμα. 
Οἱ ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀνεβαίνουν στὸ Ναὸ νὰ προσευχηθοῦν.

Στὴν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ ἕνας κουτσός, ἀνήμπορος, τοὺς ζητάει βοήθεια.
Οἱ Ἀπόστολοι τοῦ δίνουν κάτι περισσότερο ἀπὸ τὰ χρήματα ποὺ ζητάει, τὴ θεραπεία του. 
Μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ οἱ Ἀπόστολοι τοῦ χαρίζουν τὴν ἴαση ποὺ ἀσφαλῶς ποθοῦσε. 

Ἡ θεραπεία προκαλεῖ θαυμασμὸ καὶ στὸν ἴδιο καὶ στὸ

Ο Χριστιανός μπορεί να λυπάται μόνο για δύο λόγους!





Όχι, όμως, για να τη μεταχειριζόμαστε άσκοπα ή και βλαπτικά, σε ακατάλληλο χρόνο και σε αντίθετες συνθήκες στη φύση μας περιστάσεις, κλονίζοντας έτσι την υγεία της ψυχής και του σώματος, αλλά για ν’ αποκομίζουμε απ’ αυτήν όσο γίνεται μεγαλύτερο πνευματικό κέρδος.
Γι’ αυτό, δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό. 
Εμείς, ωστόσο, έχουμε αντιστρέψει τα πράγματα. 
Έτσι, και αμέτρητα κακά να διαπράξουμε, ούτε

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Αληθινή ιστορία: Το σημάδι του Θεού





Ηταν περασμένη η ώρα την Κυριακή το βράδυ όταν ο ιερέας του ναού αποφάσισε να τηλεφωνήσει στην πρεσβυτέρα του στο σπίτι για να της πει οτι σε λίγο θα κινήσει για το σπίτι.
Αφησε το τηλέφωνο να χτυπήσει πολλές φορές αλλά εκείνη δεν απάντησε.
Ο ιερέας παραξενεύτηκε αλλά αποφάσισε να

Η Προσευχή του αμαρτωλού: «Θεέ μου, Λυπήσου με»





Του Αγίου Μακαρίου: Θεέ μου, Λυπήσου με τον αμαρτωλό, που δεν έκανα κανένα καλό μπροστά Σου.

Γλύτωσέ με από τον πονηρό και αξίωσέ με ακατάκριτα ν’ανοίγω το ανάξιο στόμα μου και ν’ανυμνώ το Πανάγιο όνομά Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. 
Συγχώρησέ μου, Κύριε, κάθε της καρδιάς μου άτοπη επιθυμία, συ που ξέρεις καλά τις καρδιές των